Jak postąpić w sytuacji, gdy koniec terminu postępowania administracyjnego przypada na sobotę?

Niedawna nowelizacja Kodeksu postępowania administracyjnego to pierwsza tak obszerna zmiana tej ustawy od niemal 40 lat. Weszła ona w życie z dniem 1 czerwca 2017 (Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego i niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2017 r., poz. 935) i oprócz wprowadzenia licznych nowych instytucji (jak np. mediacja, milczące załatwienie sprawy, zrzeczenie się odwołania czy postępowanie uproszczone) doprecyzowała także przepisy dotyczące terminów w postępowaniach administracyjnych.

Zmiana ta jest o tyle istotna, że dzięki niej ujednolicone zostały regulacje obowiązujące w postępowaniach administracyjnych z już istniejącymi zapisami Kodeksu cywilnego (nowelizacja k.c. w zakresie traktowania soboty jako dnia ustawowo wolnego od pracy weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017). Przed nowelizacją Kodeks postępowania administracyjnego w ogóle nie zawierał zapisów dotyczących soboty ani też terminów liczonych w latach, choć w orzecznictwie przyjmowano, że sobota to dzień równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy.

Termin postępowania administracyjnego w przepisach

Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem k.p.a. terminy postępowania administracyjnego są obecnie określane następująco:

• jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu;
• terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu;
• terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca;
• terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było – w dniu poprzedzającym bezpośrednio ten dzień.

Co istotne, termin jest uznawany za zachowany, jeśli przed jego upływem pismo zostało wysłane jako dokument elektroniczny do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru. Termin będzie również zachowany, o ile przed jego upływem pismo zostanie złożone w polskim urzędzie konsularnym, w dowództwie jednostki wojskowej (w przypadku żołnierzy), u kapitana statku morskiego (w przypadku członków załogi danego statku), w administracji zakładu karnego (w przypadku osób pozbawionych wolności) lub nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego zgodnie z ustawą Prawo pocztowe.

Koniec terminu w dniu ustawowo wolnym od pracy

Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy albo na sobotę, termin ten upływa w dniu następnym, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Zgodnie z Ustawą z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy za wolne od pracy są ustawowo uznawane następujące dni:

• wszystkie niedziele,
• 1 stycznia – Nowy Rok,
• 6 stycznia – Święto Trzech Króli,
• pierwszy dzień Wielkiej Nocy,
• drugi dzień Wielkiej Nocy,
• 1 maja – Święto Państwowe,
• 3 maja – Święto Narodowe Trzeciego Maja,
• pierwszy dzień Zielonych Świątek,
• dzień Bożego Ciała,
• 15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny,
• 1 listopada – Wszystkich Świętych,
• 11 listopada – Narodowe Święto Niepodległości,
• 25 grudnia – pierwszy dzień Bożego Narodzenia,
• 26 grudnia – drugi dzień Bożego Narodzenia.

Grafika: pixabay.com